22 Kasım 2012 Perşembe

Sapphique - Catherine Fisher


"İşte bu, büyüdür Attia. Bir insanın zihnini çarpıtıp onu imkansıza inandırmaktır." (67)

Sapphique, İncarceron'un 2. kitabı. Üçüncü kitabı var mı çıkacak mı bilemiyorum ama aslında üçüncüye gerek yok. Sapphique, benim açımdan, son olarak gayet tatmin ediciydi. Üçüncüsü olursa da alıp okurum tabi. :)

İncarceron'a oranla daha sürükleyiciydi. İncanceron'da yer yer sıkıldığım olmuştu ama bunda sıkılmak ne kelime elimden bırakamadım. Bu biraz derslerim üzerinde olumsuz etki yaptı ama öhm... Sorun değil. :)


"Ve evet, unutmak kolaydı çoğu zaman. Sonuçta dünya gördüklerin ve duyduklarındır. Tek gerçeğin budur." (381)

Sonuç olarak, güzeldi ve okuduğuma değdi. Şimdi de kitaplığımda istirahat etmekte... 


Arka Kapak

Kalbin kilidini hangi anahtar açar?

Finn canlı Hapishane'den, korkunç Incarceron'dan kaçtı; ama orayı hatırladıkça acı çekiyor çünkü kardeşi Keiro hâlâ içeride.

Claudia, Finn'in Kral olmasında ısrarlı, oysa Finn kendi kimliğinden bile şüphe ediyor.

Deli büyücü Rix, Hapishane'nin şimdiye kadar sevdiği tek insan olan Sapphique'in Eldiven'ini gerçekten buldu mu?

Keiro, Eldiven'i çalarsa dünya yıkıma mı sürüklenecek?
Biri içeride, diğeri dışarıda.

İkisi de özgürlük arayışında.

Sapphique gibi.

2 yorum:

  1. Son kitapmış bu. Ben aslında böyle bir son hiç beklemiyordum. 3. kitabı çıkmalıymış. :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aaa teşekkür ederim. :) Ben devamı gelir diye düşünmüştüm...
      Umutlu ve hüzünlü sonları severim ben. :)

      Sil